
Anne-Jean de Vries
Na een mooie kinder- en schooltijd was het tijd om een keuze te maken over de plek waar ik mijn schooltijd zou voortzetten. De keuze moest gemaakt worden tussen Mavo, Havo of Atheneum. Het was voor mezelf duidelijk dat ik niet “de” serieuze instelling had om naar het Atheneum te gaan waardoor die optie al afviel. Een test wees vervolgens uit dat ik het vermogen had om de Havo met gemak te kunnen afronden. Wat de test niet kon meten, was mijn vermogen om mij te concentreren en de mate van bereidheid om serieuze dingen te doen. Toch begonnen aan de Havo, werd het na een half jaar overduidelijk dat dit niet de plaats was waar ik de komende jaren door zou brengen en wel vanwege de uitermate teleurstellende cijfers.
Studiekeuzes
Na drieënhalf jaar de mavo gevolgd te hebben was het tijd om weer een keuze te maken. Aangezien mijn ouders altijd succesvolle ondernemers waren, met hun verscheidene autobedrijven, dacht ik dat een dergelijke toekomst ook voor mij was weggelegd. Echter wanneer ik slechts een half jaar MTS – Automotorvoertuigen had gedaan, was het duidelijk dat mijn interesse niet bij het technische aspect van auto’s lag. Ik ging nadenken en mijn overtuiging was dat ik in de handel wou. Na een poosje verschillende afwegingen gemaakt te hebben was het duidelijk; ‘ ik ging handelen’, maar dan wel in huizen. Kortom: ik wilde makelaar worden.
Om dat doel te bereiken had ik minstens een MBO diploma nodig. Ik begon aan de drie jarige opleiding ‘Internationale Handel en Groothandel’. Na het eerste jaar, waarbij ik mijn eerder opgedane reputatie van de ‘zesjeskoning’ wederom waar had gemaakt, begon er iets in mij te broeien. Een groot gevoel van onvrede begon zich in mijn bewustzijn te manifesteren. Ik wist dat er meer mogelijk was en in de vakantie kwam ik tot het inzicht dat ik aan een Universiteit wilde studeren. Mensen verklaarden mij begrijpelijk voor gek. Immers, ik zat op het MBO en had slechts 1 jaar afgerond. Ik zou eerst het MBO moeten afronden, daarna het HBO, om dan nog eens aan de Universiteit te mogen beginnen.
Ik besloot, dat ik de laatste twee jaar af zou ronden in 1 jaar tijd. Nu terugkijkend denk ik dat ik de zin van Hannibal had kunnen waarderen toen hij zei: ‘We will find a way, if not we will make one’. Er waren weinig mensen die heil in mijn onderneming zagen. Geen van de docenten, nog medestudenten, waren ervan overtuigd dat mijn doelstellingen haalbaar waren. Mijn onvrede over mijn kunnen gaf mij genoeg brandstof om alle vakken en projecten binnen een verkorte periode af te ronden, óók die bedoeld waren voor groepen. Een eenzaam pad, maar een bevredigende weg. Een jaar later mocht ik beginnen aan het HBO. Management Economie en Recht was de gekozen richting.
Al snel, tijdens het HBO, werd het mij helder, dat ik niet meer de ‘huizen handel’ in ik wilde. Ik wilde sociale activiteiten ontplooien. Mijn keuze was gevallen op de kleinschalige Universiteit voor Humanistiek. Dit was niet genoeg voor een hongerige jonge hond. Opleidingen als NLP, Ericksoniaanse Hypnose, Familieopstellingen en Medische Antropologie en Sociologie aan de UvA waren dingen die ik erbij wilde, en ging, bestuderen. Ik wist dat ook hier mogelijkheden toe bestonden, en anders dat ze te creëren waren. Ik wilde mijn oude zakelijke, commerciële doelstellingen integreren met mijn ideologische sociale dromen.
Zuid-Amerika
In de laatste jaren van mijn studie ben ik veel in Zuid-Amerika geweest. Onderzoek, sport en culturen ontdekken was hetgeen wat mij naar dat prachtige continent leidde.
Wat mij in die reis, zowel door mijn studies als de fysieke reis door Zuid-Amerika ging boeien, was hoe het nu zat met die talloze perspectieven, methodes en andere mogelijke adviezen voor mens en organisatie (en verschillende culturen). Ik ging weer terug en begon te lezen over de geschiedenis, met name de renaissance, de verlichting en de moderniteit. Wat mij opviel was dat er ook nog eens filosofen waren die spraken over een zogenaamde postmoderne tijd. Ik keek naar zaken als ethiek en de methode van Normatieve Professionaliteit, alsook het Politieke Handelen voor organisaties ontwikkeld door Dr. Martin Hetebrij (waar ik een van mijn twee stages bij gelopen heb).
Ik was gebrand om een samenhangende theorie en praktisch model te ontwikkelen waarbij alle kennis inzichten en praktische, nú juist praktische, mogelijkheden voor persoonlijke en organisatorische ontwikkeling samen konden komen in één model. Voor mijn scriptie bij de Universiteit maakte ik dan ook gebruik van de integrale theorieën van Ken Wilber.
- Kijk ook bij Joeke-Remkus de Vries

